Luxor

De grote Tempel van Amon De Tempel van Luxor staat, evenals de nabijgelegen Tempel van Karnak, in de stad Thebe in Zuid-Egypte. Omstreeks 2160 v.C., toen de Egyptenaren omringende gebieden – waaronder Nubië, Ethyopië en Libië – veroverden, verloor Memphis de functie van hoofdstad van het rijk, ten gunste van Thebe. Om indruk te maken op de overwonnen volken, verezen in Thebe enorme tempels en paleizen. De huidige restanten van de Tempel van Luxor behoren tot de grootste openluchtmusea ter wereld. De tempel was gewijd aan Amon, een vruchtbaarheidsgod die later de koning der goden werd. De bouw was vooral het werk van twee farao's, Amenhotep III (1391-1353 v.C.) en Ramses II (1290-1224 v.C.), met latere uitbreidingen van Toetanchamon en Alexander de Grote. De tempel is 260 meter lang en ervoor staan maar liefst zes reusachtige beelden van Ramses II. Velen beschouwen de tempel als de belangrijkste plaats in Egypte. In elk geval is het een van de mooiste.   Egyptische tempels Egyptische tempels waren niet toegankelij voor iedereen. Afgezien van de priesters werden maar weinig mensen tot het binnenste heiligdom toegelaten. Daar traden farao's en priesters door gewijde mysteriën in contact met de goden. Men veronderstelt dat die mysteriën in Thebe vooral seksueel van aard waren. Zo verhaalt een Egyptische mythe dat de wereld werd geschapen door een masturbatieritueel. De tempel was gewijd aan Amon in zijn hoedigheid van vruchtbaarheidsgod, afgebeeld met opgericht geslachtsorgaan. Tijdens de jaarlijkse overstroming van de Nijl werd het beeld van Amon per boot van Karnak naar Luxor gebracht als rituele viering met zijn vrouw Moet, de moeder der goden. De twee tempels waren verbonden door een ceremoniële galerij van sfinxen. Daarvan is alleen de laatste 200 meter nog over. De rest ligt bedolven onder de moderne stad. Achter de ingang ligt de hof van Ramses II en de grote zuilengalerij leidt naar de hof van Amenhotep III vóór het hoofdgebouw. Hier voltrok de farao in het binnenste heiligdom zijn geheime ritueel. Een van de zalen va n de tempel werd later voor een Romeinse cultus gebruikt. De Tempel Luxor is in allerlei opzichten de geheimzinnigste plaats van Egypte. Eeuwenlang kon niemand verklaren waarom de tempel niet langs een rechte lijn was gebouwd, alsof de plannen halverwege de bouw veranderd waren. Toen de markante geleerde René Schwaller de Lubicz in 1937 Luxor bezocht, raakte hij de schoonheid en harmonische verhoudingen van de tempel ervan overtuigd dat de vorm geen toeval kon zijn. Hij merkte op dat het gebouw drie assen had, geïnspireerd op de vorm van het menselijk lichaam – het was een 'Tempel van de Mens'. De ingewikkelde mathematische verhoudingen laten zien dat de Egyptenaren de kennis van verhoudingen gebruikten om het lichaam van Amon te herscheppen, zodat zij hem letterlijk van binnen uit konden aanbidden.   _